Vatan

Şehirde büyüdüm ben. Mekanla kurduğum ilişki daha çok eşya üzerindendi, hayatla kurduğum ilişki ise gelecek. Bir yer ile bağ kurmak, oradan öğrenmek, beslenmek, yaşam döngüsünü izlemek ve yavaşça uyumlanmak yeni yeni deneyimlediğim şeyler. Daha önceki yaşantımda mekanla kurduğum ilişkiyi yine bu kelimlerle anlatabilirim ama böyle değil; çünkü anlamlarım aynı değil. Doğa ile ilişkim de olmamıştı pek. Ne olduysa son beş yılda oldu. Ne öğrendiysem, kime dönüştüysem işte bu kadar zamanda… Henüz iki yıl önce araziye attığım ilk adımla dokunmaya, hissetmeye, izlemeye başladım mesela. Ayakkabılarımı çıkardım ve tenimle toprağı karıştırdım. Yabani otları burada tanıdım ve topladım. İlk defa bağ kurduğum, mevsimlerini … Okumaya devam et Vatan

Topak

Bu bir bok böceği. Az önce, topağın üzerine çıktı ve gökyüzünün bir resmini çekti. Güneşin konumuna baktı ve durduğu yeri tam koordinatları ile işaretledi. Sonra da dümdüz hiç durmadan gideceği yere doğru itti arka ayaklarıyla acele ile hazırladığı dışkı topağını. Evinin yolunu, topağının yerini, bulmak için geceleri ay’ın ve samanyolu’nun, gündüzleri de güneşin resimlerini çekmek ve sonra ilerledikçe gördüğünü zihnindeki o resimle karşılaştırmak suretiyle dosdoğru bir yol çizmek onun işi. Yönün değiştini (mesela topakla birlikte alınıp başka yere konduğunu) anlar anlamaz geri çıkıyor tepesine ve gökyüzüne bakıyor dans ederek üzerinde. Ve sonra mutlaka ama mutlaka aynı istikamete geri dönüyor. Asla … Okumaya devam et Topak

Orman Evi

Arazinin ağaçlık tarafı benim olduğu kadar onun da cenneti. Biz öte tarafta çalışıyorken o yitip gidiyor ağaçların arasında. O kadar oraya ait ki; görseniz sanki orada doğdu da, orada büyüdü sanırsınız. Dostlarımızın çocukları geldi mi hemen gezdirir oradaki evini ama bu sefer bendim misafiri. Resimler sırasıyla mutfağı, ocağı, ağaç kabuğundan tabakları, sarı-yeşil yaprak soslu yumurtalı yemeği, salonu, balkonu ve yatak odası.         Minicik, yaramaz, bir de sevimli kaya cinleri ve ağaç cinleri ile paylaşıyor mutfağını. Bazen kaya cinleri evlerinin çatısı olan kaya yosunlarını boncuğun yemeklere katmasına kızıyor da saklıyor boncuğun tabaklarını oraya buraya. Üç gün önce yardım ettim tabaklar … Okumaya devam et Orman Evi

Gerçek Güç

Bizler kültürel beklentilerle çocukların dünyasının sürekli yeni fırsatlarla yeni ufuklara doğru genişlemesi gerektiğine inanıyoruz. Oysa ben çocuklarımı izlerken ebeveynleri olarak bizlerin, çocuklarımızın kendi dünyalarında kurdukları ilişkilerin değerini bilmediğini, hatta bu ilişkileri gözden kaçırıyor olabileceğimizi düşünüyorum. Belki de onlara sınırsız olanaklar … Okumaya devam et Gerçek Güç

Biz çok zenginiz!

Burası Aliağa’nın en işlek caddesinin kenarı ve o ağacın altı boncuğun devamlı uğradığı yuvası. Diğer canlılar ile bağlarının kuvvetlendiği hissedilir olduğundan beri şehirde yaşayan ne varsa tutunuyor ona. Bir yer belirliyor kendine yuva diye, bu ağacın altı gibi ve oraya gitmek istiyor her seferinde. Oynamak için şehir içinde yeşillerin peşinde koşuyoruz. Yol boyu her bir ağaca dokunuyor, kaldırım taşından fırlamış her bir ota eğiliyor, parmaklıklara tutunup bahçelere bakıyor canlıların cinsini, çiçeklerini, tomurcuklarını dinliyoruz. Tanıdık otları ve ağaçları sayıyor bir bir. Tahmin yürütüyor, benzerlik kuruyor. Ona sorsanız bütün yeşiller bizim… Bizim ağacımız, bizim yuvamız, bizim otlarımız… Öyle zenginiz ki; kaç apartman … Okumaya devam et Biz çok zenginiz!

Var olmadığımız zamanlar…

“İnsanlar var olmadıkları zamanların hikayesini nasıl biliyor anne?” “Bazı ipuçları buluyorlar merakla baktıkları yerde. Kazıyorlar, topluyorlar, denizin dibine iniyor, dağların en tepesine çıkıyorlar… Sonra orada bizden çok önce var olmuş bilge taşlarla, ağaçlarla, kalıntılarla karşılaşıyorlar. Onlara bakarak, onları dinleyerek anlatıyorlar bu hikayeleri.” “Peki bu hikayeler gerçek mi?” “Tamamı gerçek mi, bilmiyorum. Emin olabileceğim birazı; en azından şimdi bu fosili elimde tuttuğum ve bu taşın bana söylediği kadarı: Mesela diyor ki bu yapraklar senden çok önce de vardı. Ama devamı “insanca”, insan gözünün görebileceği kadarıyla yazılmış bu hikâyeler cevap arayanlar için önemli… Arayanların buldukları onların gerçeği. Benim için en önemlisi bilmek … Okumaya devam et Var olmadığımız zamanlar…

İçsel Motivasyon ve Öğrenme Üzerine

Merak önüne geçilmesi en zor duygulardan biri. Minik bir kıvılcımla başlayıp çabucak dinebilir ya da koca koca alevli bir tutkuyu büyütebilir. İşin sonu nereye varırsa varsın güçlü bir arzudur, içimizdeki bir ihtiyaçtan doğar ve öğrenmeye susar. İnsan, meraklarının peşinden koşmak … Okumaya devam et İçsel Motivasyon ve Öğrenme Üzerine