İnsanı ve doğayı gözeterek büyümek

“Dünya insanlara ait değildir. İnsanlar dünyaya aittir. Bütün her şey, aileye bağlayan kan bağı gibi birbirine bağlıdır.*” diyor Vandana Shiva İnadına Canlı’da. Ve ben de “Biz bir ağacı büyütürken ona sevgimizi veriyoruz. O ağaç da dallarıyla yapraklarıyla enerjisini, sevgisini meyvesini … Okumaya devam et İnsanı ve doğayı gözeterek büyümek

Su

Geçtiğimiz Çarşambaların birinde yaptığımız ve iki haftada bir düzenli olmasına çalıştığımız Güney-Kuzey İzmir okulsuz buluşmasında gezmiştik “Su” sergisini Alsancak’ta. Sonrasında yağmur altında yürümüş ve kordonda ip atlamaca oynamışlardı çeşitli yaş gruplarından çocuklar. Bazısı da balık tutmayı öğreniyordu emekli amcalardan o sırada. Şimdi harıl harıl resim yapıyor. Hepsini adıyla imzalıyor. Baharda antik kentte veya arazide resim sergisi açmayı istediğini söyledi bize… Bazen bazı öğrenmeler, projeler, arzular çok spontan gelişiyor. Okumaya devam et Su

Nimet

Aigai (Aiolis) Antik Kenti Mekanın ve mekan enerjisinin insanları nasıl etkilediğini izliyorum bir süredir.Aliağa’dan araziye gittiğimde bana ne oluyor? Ormana, Aigai’ye ve AVM’ye? Çocukların hâli, oyunları nasıl değişiyor rekreasyon alanı bir parkla meşe ve delicelerle kaplı, dağlık ve sessiz bir antik kent arasında? Öyle sakin, öyle yumuşak, huzurlu bir örtü var ki arazimize oldukça yakın bu antik kentte. Ruhum dinginleşiyor, zihnim netleşiyor sessizliğinde. Sadece yaprak, böcek, kertenkele ve sürüngen hışırtısı ile kuş cıvıltısı yaşıyor burada sanki. Kasım güneşi yumuşacık vuruyor M.S. 17’de insanların üzerinde yürüdüğü taşlara. Arazide yuva yapmaca oynayan, ağaç cinlerine, kaya cinlerine uyutucu, şakacı iksirler hazırlayan, anne, baba, … Okumaya devam et Nimet

Vatan

Şehirde büyüdüm ben. Mekanla kurduğum ilişki daha çok eşya üzerindendi, hayatla kurduğum ilişki ise gelecek. Bir yer ile bağ kurmak, oradan öğrenmek, beslenmek, yaşam döngüsünü izlemek ve yavaşça uyumlanmak yeni yeni deneyimlediğim şeyler. Daha önceki yaşantımda mekanla kurduğum ilişkiyi yine bu kelimlerle anlatabilirim ama böyle değil; çünkü anlamlarım aynı değil. Doğa ile ilişkim de olmamıştı pek. Ne olduysa son beş yılda oldu. Ne öğrendiysem, kime dönüştüysem işte bu kadar zamanda… Henüz iki yıl önce araziye attığım ilk adımla dokunmaya, hissetmeye, izlemeye başladım mesela. Ayakkabılarımı çıkardım ve tenimle toprağı karıştırdım. Yabani otları burada tanıdım ve topladım. İlk defa bağ kurduğum, mevsimlerini … Okumaya devam et Vatan

Gerçek Güç

Bizler kültürel beklentilerle çocukların dünyasının sürekli yeni fırsatlarla yeni ufuklara doğru genişlemesi gerektiğine inanıyoruz. Oysa ben çocuklarımı izlerken ebeveynleri olarak bizlerin, çocuklarımızın kendi dünyalarında kurdukları ilişkilerin değerini bilmediğini, hatta bu ilişkileri gözden kaçırıyor olabileceğimizi düşünüyorum. Belki de onlara sınırsız olanaklar … Okumaya devam et Gerçek Güç

İçsel Motivasyon ve Öğrenme Üzerine

Merak önüne geçilmesi en zor duygulardan biri. Minik bir kıvılcımla başlayıp çabucak dinebilir ya da koca koca alevli bir tutkuyu büyütebilir. İşin sonu nereye varırsa varsın güçlü bir arzudur, içimizdeki bir ihtiyaçtan doğar ve öğrenmeye susar. İnsan, meraklarının peşinden koşmak … Okumaya devam et İçsel Motivasyon ve Öğrenme Üzerine

Çocuk Şehri

  “Çocuk Şehri” Dergisinin bu sayısında doğa ile (yeniden) bağ kurmak üzerine yazdım. Çocuk zihni bir kamera gibi; herşeyi olduğu gibi kaydediyor… Peki şehirde gördüğü, yaşadığı döngü evrenin, yaşamın döngüsünü ne kadar temsil ediyor? Çeşmeden akan su hepimizi birbirine bağlayan ihtiyacı ona ne kadar sezdiriyor? Gıda? Şehirde her canlıyı ve herşeyi birbirine bağlayan döngünün, birlik ve bütünlüğün gücünün yerini ne tutuyor? Onlara yaşam döngüsünü, insanin evrenle bağını hissettirmek için ne yapabiliriz peki? Evimizdeki saksıdan başlayabilir miyiz? Sandığımızdan zor ve uzakta olmayabilir mi? (Dergi için iletişim adresi: felahcocuk@gmail.com)     Okumaya devam et Çocuk Şehri