Vatan

Şehirde büyüdüm ben. Mekanla kurduğum ilişki daha çok eşya üzerindendi, hayatla kurduğum ilişki ise gelecek. Bir yer ile bağ kurmak, oradan öğrenmek, beslenmek, yaşam döngüsünü izlemek ve yavaşça uyumlanmak yeni yeni deneyimlediğim şeyler. Daha önceki yaşantımda mekanla kurduğum ilişkiyi yine bu kelimlerle anlatabilirim ama böyle değil; çünkü anlamlarım aynı değil. Doğa ile ilişkim de olmamıştı pek. Ne olduysa son beş yılda oldu. Ne öğrendiysem, kime dönüştüysem işte bu kadar zamanda… Henüz iki yıl önce araziye attığım ilk adımla dokunmaya, hissetmeye, izlemeye başladım mesela. Ayakkabılarımı çıkardım ve tenimle toprağı karıştırdım. Yabani otları burada tanıdım ve topladım. İlk defa bağ kurduğum, mevsimlerini … Okumaya devam et Vatan

Gerçek Güç

Bizler kültürel beklentilerle çocukların dünyasının sürekli yeni fırsatlarla yeni ufuklara doğru genişlemesi gerektiğine inanıyoruz. Oysa ben çocuklarımı izlerken ebeveynleri olarak bizlerin, çocuklarımızın kendi dünyalarında kurdukları ilişkilerin değerini bilmediğini, hatta bu ilişkileri gözden kaçırıyor olabileceğimizi düşünüyorum. Belki de onlara sınırsız olanaklar … Okumaya devam et Gerçek Güç

İçsel Motivasyon ve Öğrenme Üzerine

Merak önüne geçilmesi en zor duygulardan biri. Minik bir kıvılcımla başlayıp çabucak dinebilir ya da koca koca alevli bir tutkuyu büyütebilir. İşin sonu nereye varırsa varsın güçlü bir arzudur, içimizdeki bir ihtiyaçtan doğar ve öğrenmeye susar. İnsan, meraklarının peşinden koşmak … Okumaya devam et İçsel Motivasyon ve Öğrenme Üzerine

Çocuk Şehri

  “Çocuk Şehri” Dergisinin bu sayısında doğa ile (yeniden) bağ kurmak üzerine yazdım. Çocuk zihni bir kamera gibi; herşeyi olduğu gibi kaydediyor… Peki şehirde gördüğü, yaşadığı döngü evrenin, yaşamın döngüsünü ne kadar temsil ediyor? Çeşmeden akan su hepimizi birbirine bağlayan ihtiyacı ona ne kadar sezdiriyor? Gıda? Şehirde her canlıyı ve herşeyi birbirine bağlayan döngünün, birlik ve bütünlüğün gücünün yerini ne tutuyor? Onlara yaşam döngüsünü, insanin evrenle bağını hissettirmek için ne yapabiliriz peki? Evimizdeki saksıdan başlayabilir miyiz? Sandığımızdan zor ve uzakta olmayabilir mi? (Dergi için iletişim adresi: felahcocuk@gmail.com)     Okumaya devam et Çocuk Şehri

Bilmiyorum

Kendimize bilgimiz uzerinden değer bictigimiz, bir şeyi bilmedigimizde, biri bizden çok bildiğinde ya da önce öğrendiğinde/soylediginde kötü hissettigimiz, rezil olmamak için gerekli gereksiz şeyleri ezberledigimiz, merak gudusu yerine özgüven ve yeterlilik inşası için bilmek istedigimiz bir çağda; “bilmiyorum” demeyi öğreniyorum. “Bunu ilk sizden duydum, sizi dinlemek istiyorum.” “Bu konuya çok hakim olduğumu düşünüyordum ama bu pencereden hiç bakmamistim.” “Şimdi ve her zaman öğreniyorum.” diyorum. Yine de yokluyor arada beni öz değer eksikliği ve anlamaya, dinlemeye çalışmak yerine savunmaya geçiyor bilgimi kanitlamaya, son sözü söyleyip onay almaya ihtiyaç duyuyorum. Sonra duruyorum orada biraz. Dinleniyorum, yatistiriyorum kendimi; “bilmediğim, her yönünü göremediğim zaman … Okumaya devam et Bilmiyorum