Bahane

Çok yazıyorum biliyorum.

Eskiden çok konuşurdum zaten de; yetmezdi.

Cümleleri seviyorum çünkü elimde değil, herkes manzaraya bakarken ben onu içimin sayfalarına harflerle kazıyorum. Yazdığımı her tonda okuyup, yaşadığımı yeniden ve yeniden eğip bükmeyi müptela gibi seviyorum. Kelimeler böyle sevdiğim yemeklerin tatlarını bırakıyorlar ağzıma. Hiç başınıza geldi mi bilmem; hani kimisi çilek, kimisi kavrulmuş şevket kokar da acıktım sanırsınız muhabbetin ortasında. Bazısının tadı değil renkleri baskındır, bazısı parlak, bazısı alacalıdır ama heyhat! Bir türlü kalmazlar aklımda. Şöyle okkalı kavgalar da edemem bu yüzden çünkü yazmazsam hatırlamam geçmişte ne dediğimi ben.

Unutulur, duyulmaz olurlarsa diye o lezzetli, renkli sözcükler; telaştan duramam hiç, bir koşu giderim yazmaya ya da gizli gizli karalarım oraya buraya.
Yazmayı öğrendiğimden beri yanımda bir defter, olmadı kağıt, o da olmadı peçeteyle gezmem ondandır. İnsanların dalgınlık sandığı mırıltılı hallerim ise unutmayayım diye cümleleri tekrarlamaktandır. Sigara dumanı gibidir söz çünkü. Dağılır.
Böyle böyle dört yılda tam 984 online taslak, üç defter ve her bir sayfasının arasına sıkışmış kağıt parçalarınca söz birikti. 18 yaşımda beşer onar yaktıklarımı saymadım (ki ben sekizimden beri yazardım). İnsan kendiyle barışmadıkça biriktirdiği cümleleri duyamaz, okuyamaz, anlatamazmış. Yakınca anladım.

Biliyorum çok yazıyorum hatta bazen uzun da… Çünkü yazmadıkça zihnimde uçuşmaya başlıyor cümleler izinsiz. Çarpışıyorlar. Kafamı karıştırıyorlar. Hem sonra olmadık yerde, olmadık zamanda, olmadık kişiye dökülüyorlar. Yazmayınca ben; onlar hep alakasız çekmecelere giriyorlar.
Anlatılmamış hikayelerim harflere bürününceye kadar kafamın içinde dönüp duruyor, avare gezilecek yer bırakmıyorlar. Şu yazdığım misal; belki bin, belki seksen yedi kere geldi aklıma. Biliyorum huylarını; yazmadıkça susmuyorlar.Sadece bağıra bağıra şarkı söylediğimde… E haliyle o da her zaman olmuyor, insanlar dayanamıyorlar.

Kimisini utangaçlıktan, kimisini anlatacak en en en en güzel cümleyi henüz içimde duyamadığımdan, kimisini anlatacak kelime zaten olmadığından hâlâ yazamadıklarım var. İnanılır gibi değil, vallahi de varlar.
Öyle akılda  durduğu gibi de durmuyorlar ki; bedenimde birikiyorlar.
Şişmanladın diyor sonra beni bilmezler.
Yazmadıkça şiştiğimi nereden bilecekler?

#bahane

#taslak985

Reklamlar

Bahane” üzerine bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s