Kelimelere değil kalbe odaklanmak

Şu güzel beyaz yavruyla yeniden karşılaştık bugün sokakta. Onu ilk diğer dört kardeşiyle birlikte bir bahçe duvarının kenarında görmüştük. Annesi biz yaklaşınca önce tedbiren havlamış sonra bizden zarar gelmeyeceğini sezmiş ve bahçeye geri dönerek yavrularla oynaşmamıza izin vermişti. Bunun üzerinden neredeyse bir ay geçti. Boncukla sokaklarda avare gezer,  duvarlara tırmanıp, evimizdeki görünmez keçilere kuş otu toplarken ağaç diplerinden yine gördük bu yavruyu. Artık nerelerde yuvarlandıysa tüylerinin üzeri hep dikenli tohum doluydu. Bir türlü rahat yatıp kalkamıyor gibi geldi bana. İçimden geçirdim keşke temizleyiversem diye. Neden sonra geldi yanıma bilmiş gibi içimden geçeni. Onu temizlememe izin verdi hatta yardım istedi hali ile. Boncuk bir dal buldu tarak niyetine, onunla taradık düşürdük iyice yapışmış dikenlerini. Dur dedim durdu, öte yanını dön dedim döndü. Yat da karnını fırçalayım dedim. Yattı. Bazı anlarda hoşlanmasa bile ses etmedi hiç. İkimiz de öyle uyumluyduk ki birbirimizle kızım şaşırdı.

Şu güzel beyaz yavruyla yeniden karşılaştık bugün sokakta. Onu ilk diğer dört kardeşiyle birlikte bir bahçe duvarının kenarında görmüştük. Annesi biz yaklaşınca önce tedbiren havlamış sonra bizden zarar gelmeyeceğini sezmiş ve bahçeye geri dönerek yavrularla oynaşmamıza izin vermişti. Bunun üzerinden neredeyse bir ay geçti.

Boncukla sokaklarda avare gezer, duvarlara tırmanıp, evimizdeki görünmez keçilere kuş otu toplarken ağaç diplerinden yine gördük bu yavruyu. Artık nerelerde yuvarlandıysa tüylerinin üzeri hep dikenli tohum doluydu. Bir türlü rahat yatıp kalkamıyor gibi geldi bana. İçimden geçirdim keşke temizleyiversem diye. Neden sonra geldi yanıma bilmiş gibi içimden geçeni. Onu temizlememe izin verdi hatta yardım istedi hali ile.
Boncuk bir dal buldu tarak niyetine, onunla taradık düşürdük iyice yapışmış dikenlerini.
Dur dedim durdu, öte yanını dön dedim döndü. Yat da karnını fırçalayım dedim. Yattı. Bazı anlarda hoşlanmasa bile ses etmedi hiç. İkimiz de öyle uyumluyduk ki birbirimizle kızım şaşırdı.
“Seni anlıyor anne bu köpek.” dedi. “Sen de onu anlıyorsun.”
Evet dedim. “Köpekler, hayvanlar anlar, sezer. Kelimelerimizi olmasa da niyetimizi.”
Biz kelimelere ve akıl ile anlamaya çalışmaya o kadar çok odaklanıyoruz ki, kalp gözünü, sezgilerimizi göz ardı ediyoruz sanki. Anlaşmaya kelimeler mi gerek illa? Bence niyet, içten bir merakla, kalp gözümüzle ötekinin hâlini “dinlemek” bir de sevgi kâfi…

Reklamlar

Kelimelere değil kalbe odaklanmak” üzerine bir yorum

  1. Sizin yolculuğunuzu çok seviyorum imrenerek okuyorum nedense her okuyuşumda neden pskolog olmamışki diyorum .bide aklımdan şu geçiyor sizin yolculuğunuz sufilerinkine az farkla benziyor sanki yolun sonu oraya çıkacak gibi.içimden geçenler bunlar…

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s