Un Helvası

Fotoğraf yükleniyorKeçiören’de otururdu babaannem. Bahçesinde kocaman meyve ağaçları olan üç katlı bir binanın teras katında yaşardı dedem ve amcamla birlikte.

Kutu gibi bir evdi. Terası kocaman gelirdi bana, kendi küçücük.
Çocukluğumun en güzel günleri geçti o terasta, o meyve ağaçlarının dallarında.

Bugün boncuğun hapur hupur götürdüğü iğdeler, dalları terasın içine kadar uzanan yaşlı iğde ağacını hatırlattı bana.

Babaannem iğdeyi çok severdi. Onun tatlı tatlı yemesinden sebep ben de severdim iğdeyi. Hem de bir kiloyu bir oturuşta yiyecek kadar. 🙂 Hatta babaannemin elleriyle topladıklarını onunla bile paylaşmayacak kadar. 🙂

İşte böylece tabaktaki iğdeler aklıma babaannemle dedemi de düşürdüler.

Öyle düşürdüler ki dedemin götürdüğü dondurmacının dondurmasından yaptım önce. Köylümün sütünden, pahasından elimin yandığı sahlepten ve kendi arılarımızın emeği çam balımızdan.
Yanına da babaannemin mis kokulu sütlü un helvasından kavurdum. Soğuyunca da içine bal koydum.

Tabaklara pay ederken onlara aklımdaki en güzel anıları uçurdum. Sevgimi öpücüklere kattım, özlemimi de dedemin ninnilerine. ☆☆

Onlar huzurla uyusun.
Size de mutlu geceler olsun!! ♡♡

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s