EĞİTİMSİZ TUVALET EĞİTİMİ

Bir sabah bir kalkmışsınız hiç tuvalet eğitimi almamış çocuğunuz siz daha yatakta nazlanırken bezini açmış çişini ve kakasını lazımlığa yapmış oyun oynuyor!!

Sizin başınıza hiç geldi mi bilmem ama benim bu sabah başıma geldi 🙂
Henüz şoku atlatamadım 😀

Ve hayır kullandığımız tuvalet oturağına benzeyen bir lazımlık almak dışında hiç, hiçbir şey yapmadım. Çocuğun hazır olduğu an yaptığı andır diyip, gerisini zamana bırakmıştım.

Bir zamandır farkediyordum değiştiğini. Kendiliğinden söylemeye başlamıştı kakasını ve çişini bezine yaptığını. Bezinden sabahları bezi kuru uyanmaya, rahatsız olmaya ve değiştirmemi talep etmeye başlamıştı. Yine de zaman bu zamandır demedi. Kendi zamanını bekledim. Dün çıplak durmak istediğini söyledi bana, tamam dedim merakla. (Boncuk 32 aylık)

Şaşkınlıkla izledim ‘çişim geldi, ay ay ay!!’ diyerek koşmasını lazımlığına. Laf aramızda beni taklit ediyordu ama bunu çok çok tatlı yapıyordu.

Çişini ilk yaptığında gururla baktı suratıma. ‘Bugün ilk kez sen de çişini tuvalete yaptın.’ dedim ona. O kadar doğal ve kendiliğindendiki herşeyin akışı, doğal akışı bozmak istemedim ödülle ve alkışlarla. Bizim gibi olmak istiyordu, bize benzemek ona normal geliyordu. Çişi her geldiğinde pür neşe tuvalete koşuyordu. Bedenini daha da farklı dinliyordu. ‘Aaa çiş değilmiş ki, pırtmış. Bağırsak bakterilerim üşümüş pırt yapmış.’ diyordu bazen lazımlığına çişi geldi sanarak koştuğunda. Geriye onu huzurla izlemek kalıyordu bana.

Kazalar oldu uykusuzken. Uykusu varken ya da oyuna dalmışken odaklanması zordu. Yere çişini yaptığında hayal kırıklığına uğruyordu. İki adım ilerlemişken gerilemek onu üzüyor. Görebiliyordum. Tepkimi ona göre veriyor, samimiyetle gülümsüyordum, sürekli yeri silmek zor da olsa, çabasını aklımdan çıkartmıyordum.
“Tuvaletini lazımlığına yapmak istedin ama yetişemedin. Bazen tutmak bizim için de çok zor oluyor haklısın.. bir daha çişin gelince yeniden denersin boncuğum.” diyordum.

Uyumadan önce konuştum; ‘Bezsiz yatmak istersen yatabilirsin ama önce benim yatağı hazırlamam gerek. Uyurken çişimizi tutmak çok zor olabilir ama zamanla alışırsın. Denemek istersen yarın yatağını bezsiz yatman için hazırlayacağım.’
Henüz hazır değildi. Beziyle uyumak istedi. Tamam dedim.

Kaka için biraz daha bekleyecek sanırım diye de içimden geçirdim.

Sabah ben yataktan kalkmaya nazlanırken boncuk tezgahtan muz alıp atıştırmaya gitti. Bir süre sonra sesi kesildi. Yanına gittim uyuklayarak bir de baktım ki lazımlıkta oturuyor. ‘Kaka yapıyorum, mahremiyete ihtiyacım var!’ diye de beni kovalıyor. Tamam dedim şoku atlatmaya çalışarak. Bitince çağırdı beni lazımlığı nasıl temizleyeceğini sormak için. ‘Çişimin üstüne kaka yaptım nasıl dökeceğim tuvalete şimdi?’ dedi. Birlikte döktük, yıkadık ve yerine koyduk.
Bana döndü gülümseyerek “ben kakamı tuvalete yaptım.” dedi.

Evet dedim. “Kakanı tuvaletine yaptın. Biz de tuvaleti kullanıyoruz, sen önceden bez kullanıyordun. Bu senin için yeni bir deneyim!! Mutlu görünüyorsun. Sen mutlu olduğun için ben de çok mutluyum!!” dedim.
Sarıldık.

Kazalar oldu, oluyor ve olacak ama çabası ve kendi ile duyduğu gurur aklımdan çıkmayacak. Yüzümden gülümseme hiç eksik olmayacak.

Ben bugün kendimi buna hazırladım. 🙂 Haydi bakalım rastgele!!!

Bizim evde çiş meselesi iki gündür pür neşe!!!

P.S. Hamile ve 18 aydan küçük bebeği olan annelere ‘Bezsiz Bebek’ kitabı ile tuvalet iletişimi şiddetle tavsiye 😉 Ben ilkinde treni kaçırdım e artık ikinciye 🙂

Not: ‘Çocuğun hazır olduğu an, yaptığı andır.’
(Magda Gerber) diye de ekleyeyim ben yine. 🙂

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s