ÇOCUKLUK SIRRI

Yemeğini yiyorsun kendi kendine. Tabaktan düşen düşene yere.. yüzüme bakıyorsun..

‘Sana bir sır vereyim mi boncuğum? Her yer kirlendiğinde de seni seviyorum.’

Merak ediyorsun, incelerken elindekini düşürüp kırıyorsun.

‘Biliyor musun boncuğum? Ben seni sakarlık yaptığında da seviyorum.’

Ani bir ses geliyor. Korkuyorsun. Koşarak yanıma geliyorsun.

‘Korktun mu? Buradayım. Yanında. Birazdan geçecek boncuğum.. ve biliyor musun? Ben seni korktuğunda da seviyorum..’

Gidiyorsun. Arkana bakmadan. Kendi kendine, benden uzağa keşfe çıkıyorsun. Arkandan fısıldıyorum.

‘Sana bir sır vereyim mi? Sen benden uzaklaşırken, bağımsızlaşırken de seni seviyorum.’

İstedin. Güvenli olmadığı için vermedim. Kızgınsın. Çok kızgın. Bağırıp, ağlıyorsun. Beni bile istemiyorsun. Bekliyorum. Seni dinliyorum. Yanında kalıyorum sakince. Sen bütün kızgınlığını anlattığında bana, sakinleştiğinde kucağıma geliyorsun, sarıp sarmalıyorum seni..

Sonra fısıldıyorum kulağına..

‘Biliyor musun boncuğum? ben seni kızgınken de seviyorum. Ben seni bana kızgınken, beni istemediğinde de seviyorum.’

Her gece uyumadan önce sohbette, her sabah uyandığında, gün içinde beni gülümsettiğin her anda.. sana hayatımın sırrını veriyorum.

‘Sana bir sır vereyim mi boncuğum?

Ne yaparsan yap!! Seni çok seviyorum.’

Arkamdan tekrar ediyorsun zıp zıp zıplayarak..

‘Ne yaparsan yap!! Ne yaparsan yap!! Ne yaparsan yaapp!!’

image

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s